Πολέμησε την οστεοπόρωση πριν εμφανιστεί, με αυτές τις 6 συνήθειες.

Δεν ονομάζουν οι επιστήμονες την οστεοπόρωση τυχαία «σιωπηλή νόσο». Η ύπουλη ασθένεια δεν έχει κανένα σύμπτωμα και εντοπίζεται συνήθως όταν κάποιος υποστεί κάταγμα που σημαίνει ότι πάσχει ήδη σε προχωρημένο βαθμό.

Σχεδόν το 35% των γυναικών και το 20% των ανδρών άνω της ηλικίας των 50 ετών είναι πιθανό να υποστούν κάποια στιγμή στη ζωής τους ένα οστεοπορωτικό κάταγμα. Δυστυχώς οι περισσότερες από εμάς αγνοούμε τον κίνδυνο όσο είμαστε νέες και ανησυχούμε όταν είναι ήδη πολύ αργά.

Η σημασία της πρόληψης

Η σημασία της πρόληψης στη συγκεκριμένη ασθένεια είναι πιο σημαντική από τη θεραπευτική της αντιμετώπιση. Αν και η κληρονομικότητα παίζει αρκετά μεγάλο ρόλο στη συγκεκριμένη πάθηση, είναι δυνατό να αντιστρέψουμε τα δεδομένα με την έγκαιρη πρόληψη που μπορεί να ξεκινήσει από νεαρή ηλικία.

Στόχος μας πρέπει να είναι η απόκτηση της μεγαλύτερης δυνατής οστικής πυκνότητας. Και αυτό πρέπει να έχει συμβεί μέχρι την ηλικία των 25 – 28 χρόνων οπότε και ολοκληρώνεται η σκελετική μας ανάπτυξη.

Η πιο κοινή αιτία επίκτητης οστεοπόρωσης είναι η έλλειψη οιστρογόνων, που  συμβαίνει συνήθως στην εμμηνόπαυση. Άλλες αιτίες αποτελούν ορισμένες ενδοκρινικές διαταραχές (όπως πχ ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός ), γαστρεντερικές , αιματολογικές διαταραχές (όπως πχ η θαλασσαιμία), ρευματολογικές διαταραχές και φυσικά η λήψη φαρμάκων (όπως πχ η κορτιζόνη, η θυροξίνη, τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και οι αλκυλιωτικοί παράγοντες).

Αν οι τιμές της οστικής πυκνότητας είναι -1,5 έως -2,5 τότε πάσχουμε από οστεοπενία  ενώ οστεοπόρωση έχει όποιος έχει τιμές πιο κάτω από το -2,5.  Όταν οι τιμές είναι χαμηλότερες του -3.5 τότε πρόκειται για βαριά οστεοπόρωση.

Οι έρευνες υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες μετά τα 45, περνούν πολύ περισσότερο χρόνο στο νοσοκομείο εξαιτίας της οστεοπόρωσης σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη χρόνια ασθένεια όπως ο διαβήτης, η καρδιά και ο καρκίνος του μαστού. Τα κατάγματα λόγω οστεοπόρωσης συχνά οδηγούν σε ακινησία, μειωμένη ποιότητα ζωής και πρόωρο θάνατο.

Ας δούμε ποιες είναι οι 6 συνήθειες που αν τις υιοθετήσουμε μπορούμε να προλάβουμε την οστεοπόρωση και να διατηρήσουμε τη μυϊκή μας δύναμη:

1) Τακτική άσκηση

Η τακτική άσκηση και η σωματική δραστηριότητα παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση υγιών οστών.  Αρκούν 30-40 λεπτά συνδυασμού αερόβιας άσκησης και αντιστάσεων τρεις έως τέσσερις φορές την εβδομάδα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι γυναίκες που ασκούνταν τακτικά με βάδισμα μισής ώρας τρεις φορές την εβδομάδα παρουσίαζαν αύξηση της οστικής τους μάζας στην κατώτερη μοίρα της σπονδυλικής στήλης κατά 0,4 %, ενώ την ίδια στιγμή οι γυναίκες που δεν ασκούνταν καθόλου παρουσίασαν μείωση κατά 2%.

Καθώς βελτιώνει τη διατήρηση της οστικής πυκνότητας, η άσκηση αυξάνει το μέγεθος, τη δύναμη και την ικανότητα των μυών. Τα κατάγματα ισχίου είναι μέχρι και 38- 45% χαμηλότερα σε ενήλικες μεγαλύτερης ηλικίας που είναι σωματικά δραστήριοι στην καθημερινή ζωή τους, σε σύγκριση με λιγότερο δραστήρια άτομα. Δεν χρειάζεται όμως να το παρακάνουμε. Η υπερβολή μπορεί να οδηγήσει στα αντίθετα αποτελέσματα. Δεν είναι σπάνιο δρομείς ή χορεύτριες μπαλέτου, να παθαίνουν αμηνόρροια, ως αποτέλεσμα της υπερβολικής άσκησης και τελικά να υποφέρουν από οστική απώλεια και κατάγματα.

2) Υγιεινή διατροφή

Η σωστή διατροφή από την παιδική ακόμα ηλικία, είναι σημαντική στην πρόληψη της οστεοπόρωσης. Το ασβέστιο αποτελεί το βασικό δομικό υλικό των οστών. Οι ανάγκες του ανθρώπου για ασβέστιο διαφέρουν, ανάλογα με το φύλο και την ηλικία. Για τους ενήλικες η μέση ανάγκη είναι 1000 mg/ημέρα, ενώ για τις μεταεμμηνοπαυσιακές γυναίκες αυξάνονται στα 1200 mg/ημέρα. Ένα ποτήρι αποβουτυρωμένο γάλα περιέχει περίπου το 30% του ασβεστίου και το 25% βιταμίνης D που χρειαζόμαστε ημερησίως. Η καλύτερη πηγή ασβεστίου είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα (γάλα, γιαούρτι, τυρί), ωστόσο το ασβέστιο περιέχεται και σε άλλα τρόφιμα αλλά το ποσοστό απορρόφησής του παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις. Το ασβέστιο υπάρχει -σε μικρότερες ποσότητες όμως- σε μερικά πράσινα λαχανικά όπως το μπρόκολο και στα αμύγδαλα.

Εξίσου σημαντική είναι και η βιταμίνη D. Το ίδιο μας το σώμα παράγει την πολύτιμη αυτή πρωτεΐνη όταν εκτίθεται στην υπεριώδη ακτινοβολία του ηλίου (UVB). Το σώμα μας είναι ικανό να την αποθηκεύσει και να την χρησιμοποιήσει αργότερα. Υπάρχουν δυστυχώς πολύ λίγες τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη D. Τα «λιπαρά» ψάρια, όπως ο ξιφίας, η πέστροφα, ο σολομός και ο τόνος περιέχουν ποσότητες βιταμίνης D. Ορισμένα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι τεχνητά εμπλουτισμένα με βιταμίνη D.

3) Κακές συνήθειες

Το κάπνισμα και το αλκοόλ βλάπτουν συνολικά την υγεία μας. Η αρνητική επίδρασή τους όμως φτάνει μέχρι τα οστά. Σύμφωνα με μελέτες, οι καπνιστές βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να υποστούν κατάγματα από όσους δεν καπνίζουν κι αυτό επειδή το κάπνισμα εμποδίζει την απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί επίσης να βλάψει τα οστά μας καθώς επηρεάζει τις αποθήκες ασβεστίου στο σώμα μας.

4) Υπερβολική αδυναμία

Οι γυναίκες που είναι λιποβαρείς βρίσκονται σε υψηλότερο κίνδυνο για οστεοπόρωση από αυτές που έχουν φυσιολογικό βάρος. Η νευρογενής ανορεξία καθώς και η βουλιμία μπορούν να κάνουν τα οστά αδύναμα και να οδηγήσουν σε οστεοπόρωση. Συχνά αυτές οι ψυχογενείς ασθένειες συνοδεύονται από αμηνόρροια που δείχνει χαμηλά επίπεδα οιστρογόνων, γεγονός που μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στα οστά αλλά και στη γενική υγεία.

5) Παράγοντες κινδύνου

Είναι σημαντικό να είμαστε ενημερωμένες για την οστεοπόρωση και να ξέρουμε εάν ανήκουμε στις ομάδες υψηλού κινδύνου. Οι συνήθεις παράγοντες κινδύνου για την οστεοπόρωση περιλαμβάνουν τη μετάβαση στην εμμηνόπαυση πριν από την ηλικία των 45 ετών, τη χρήση φαρμάκων γνωστών ως γλυκοκορτικοειδή, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα , τις διαταραχές δυσαπορρόφησης, όπως η νόσος του Crohn. Οι γυναίκες που έχουν σπάσει οστά στο παρελθόν ή έχουν οικογενειακό ιστορικό οστεοπόρωσης κινδυνεύουν περισσότερο να νοσήσουν.

6) Έγκαιρος έλεγχος

Όλες οι γυναίκες που μπαίνουμε σε εμμηνόπαυση χρειάζεται να ελέγχουμε την υγεία των οστών μας. Μία μέτρηση της οστικής πυκνότητας είναι απαραίτητη για να εκτιμήσουμε τον κίνδυνο για κάταγμα. Οι γυναίκες που θα διαγνωστούν με απώλεια οστικής μάζας πρέπει να ακολουθούν το θεραπευτικό σχήμα που θα καθοριστεί από τον γιατρό τους.

Εάν υπάρχει κἀποιο σχετικό θέμα για το οποίο θα θέλατε περισσότερες πληροφορίες, είμαστε στη διάθεση σας.